BETER na Hodgkin

“Beter” worden na hodgkinlymfoom is vandaag de dag een reële verwachting voor patiënten en hun omgeving. Dankzij geoptimaliseerde behandelschema’s en innovatieve therapieën is de 10-jaars overleving de afgelopen decennia gestegen tot circa 80–90%.¹ Met deze verbeterde overleving groeit echter ook het besef dat genezing verder reikt dan het overleven van de ziekte alleen.

Maanden tot jaren na de behandeling kunnen late effecten optreden, die vaak pas op latere leeftijd in de algemene bevolking worden gezien en daardoor niet altijd direct worden herkend.^2,3 Bij Takeda streven wij naar effectieve behandelingen voor hodgkinlymfoom, waarbij wij verder kijken dan overleving alleen en nadrukkelijk ook de gezondheid en kwaliteit van leven op de lange termijn meenemen.

Daarom ondersteunen wij het BETER-consortium, dat zich richt op het tijdig herkennen, monitoren en behandelen van late effecten, zodat overlevers van hodgkinlymfoom niet alleen beter worden, maar ook zo gezond mogelijk blijven in de jaren daarna.^2–4

In onderstaande video vertellen dr. Berthe Aleman, radiotherapeut/oncoloog, prof. dr. Floor van Leeuwen, epidemioloog en Annelies Nijdam, coördinator BETER-poli’s, over de late effecten die in de praktijk voorkomen, jaren na de behandeling van hodgkinlymfoom.
 

Eerstelijnsbehandeling bepalend voor de toekomst

De inzichten die in de video worden gedeeld, sluiten aan bij wat internationale literatuur en observaties binnen de Nederlandse BETER-poli’s laten zien: behandelkeuzes die aan de basis staan van genezing, hebben ook invloed op gezondheid op de lange termijn.^2,3

Met name bepaalde middelen uit traditionele chemotherapieregimes—zoals bleomycine en adriamycine/procarbazine—dragen aantoonbaar bij aan specifieke late effecten die bij hodgkinlymfoomoverlevers worden gezien.^2,3 Bleomycine verhoogt het risico op blijvende pulmonale toxiciteit, zoals longfibrose en verminderd diffusievermogen,^5–7 terwijl procarbazine geassocieerd is met een verhoogde kans op secundaire maligniteiten en gonadale schade, waaronder verminderde fertiliteit.^8–10 Deze bekende langetermijneffecten onderstrepen hoe belangrijk het is om de initiële therapiekeuze kritisch te blijven evalueren.^2,11

De vooruitgang binnen de behandeling van hodgkinlymfoom biedt inmiddels alternatieven met vergelijkbare of betere effectiviteit en een gunstiger langetermijnveiligheidsprofiel,^11,12 waarbij zowel overleving als gezondheid en kwaliteit van leven op de lange termijn centraal staan. Lees hier meer over het BrECADD-behandelschema en hoe de samenstelling van dit schema verschilt van traditionele chemotherapieschema’s, onder andere door het ontbreken van adriamycine en procarbazine. Deze inzichten maken duidelijk dat aandacht voor late effecten niet alleen relevant is bij behandeling, maar ook in de fase daarna, waarbij goede nazorg, informatie en tijdige verwijzing een belangrijke rol spelen.

Wat kan ik doen?
Sommige late effecten kunnen door gerichte screening vroegtijdig worden opgespoord en behandeld, maar dit is niet voor alle late effecten mogelijk. Op de BETER-poli’s wordt screening op maat aangeboden, afgestemd op het eerdere behandeltraject en het individuele risicoprofiel. Daarnaast zijn er vaak aanvullende mogelijkheden om klachten en risico’s te verminderen, zoals leefstijladvies en gerichte begeleiding. Goede informatie en tijdige verwijzing spelen hierbij een belangrijke rol.

Meer weten? Patiënten die in het verleden zijn behandeld voor hodgkinlymfoom kunnen via hun (voormalig) behandelend ziekenhuis worden geïnformeerd en uitgenodigd voor passende screening. Ook patiënten die zich (opnieuw) in een behandeltraject bevinden, of zorgverleners die hen begeleiden, kunnen bij het BETER-consortium terecht voor aanvullende informatie over late effecten, nazorg en verwijzing naar een BETER-poli. Ga naar www.beternahodgkin.nl voor meer informatie.